Charlie Kemp, Hello Robot’un kurucu ortağı ve baş teknoloji sorumlusu olarak, insanların evlerinde ve iş yerlerinde daha bağımsız yaşamasına yardımcı olacak mobil manipülatörler geliştiriyor. Robot bilimine ilgisi, yapay zekânın büyük sorunlarına çözüm arayışıyla başlayan Kemp, MIT’de insansı robotlardan yaşlılar ve engelliler için yardımcı robotlara uzanan bir çalışma yürüttü. Hello Robot’ta Aaron Edsinger ile birlikte insansı olmayan robotlar geliştiren Kemp, Stretch robotlarını araştırma ve geliştirme platformu olarak kullanan topluluğun yeni kullanım alanları keşfetmesini önemsiyor.
Kemp’e göre yaşlanan toplumlarda insan desteği bulmak zorlaşıyor; robotlar yaşam kalitesini artırabilir ve bireylerin bağımsızlığını güçlendirebilir. Ancak yararlı ve kullanımı kolay robotlar geliştirmek için kullanıcıların gerçek yaşam ihtiyaçlarını anlamak gerekiyor. Bir kaşıntıyı gidermek veya yere düşen bir nesneyi almak gibi basit görünen ihtiyaçların önemli olabileceğini belirten Kemp, bazı durumlarda tam otonominin değil, kişinin daha fazla kontrol sahibi olmasının tercih edilebileceğini söylüyor. Bu bilgilerin yalnızca laboratuvarda programlama yaparak değil, robotları gerçek dünyada insanlarla buluşturarak edinilebileceğini vurguluyor.
Kemp, lisans öğrencisiyken MIT’de Prof. Rod Brooks’un Cog projesiyle yapay zekâya yöneldi. Brooks’un laboratuvarında, kurucu ortağı Dr. Aaron Edsinger ile Domo adlı insansı robot üzerinde çalıştı. İkili, 2006 yılında IEEE-RAS International Conference on Humanoid Robotics’te, Domo’nun bir kişinin nesneleri rafa yerleştirmesine yardım etmesini sağlayan sistem üzerine çalışmalarıyla en iyi bildiri ödülünü kazandı. Bu çalışma Kemp’i yardımcı robot bilimine yöneltti ve Georgia Tech’te öğretim üyeliğine ulaşmasını sağladı.
Kemp’in akademik laboratuvarı, beslenme, hijyen ve giyinme gibi görevlerde fiziksel yardım sağlayan robotları inceledi. 2010’da Henry Evans’ın CNN’de laboratuvarın araştırmasını görmesi, Jane Evans ile birlikte Robots for Humanity kapsamında süren bir iş birliğini başlattı. Şiddetli kuadriplejisi bulunan Henry Evans ve Jane Evans’ın katkıları, engellilerin günlük yaşamında kullanılabilecek mobil robotlu kolların geliştirilmesini etkiledi ve Hello Robot’un ev robotu fikrine ilham verdi. Evans çifti Stretch’in her neslini, özellikle Stretch 4’ü kullandı. Kemp ayrıca Stretch’in Henry’nin Jane’e gül sunmasını sağlamasının, basit hareketlerin duygusal açıdan güçlü bir etki yaratabileceğini gösterdiğini belirtiyor.
Neden önemli
Bu yaklaşım, yardımcı robotların yalnızca teknik olarak daha özerk hale getirilmesiyle değil, insanların günlük yaşamda hangi desteği gerçekten istediğinin anlaşılmasıyla değerlendirileceğini gösteriyor. Yaşlılar ve engelli bireyler açısından mesele, tek başına görev yapan bir makineden çok, kişinin kendi karar ve hareket alanını korumasına yardım eden bir araç geliştirmek. Bu nedenle kullanıcıların robotlarla laboratuvar dışında karşılaşması, tasarım sürecinin tamamlayıcı bir parçası haline geliyor; gerçek kullanım, basit görünen ihtiyaçların değerini ve hangi kontrol düzeyinin tercih edildiğini ortaya koyuyor. Stretch’in araştırma ve geliştirme platformu olarak kullanılması da farklı toplulukların yeni kullanım alanları denemesine imkân tanıyor. Açık soru, bu deneyimlerin herkes için kolay kullanılabilir çözümlere nasıl dönüştürüleceği.