Gökbilimciler, Jüpiter’in ötesinde dolanan buzlu 450P/LONEOS’un kuyruklu yıldıza dönüşümünü yakından gözlemledi. 2004’te keşfedilen Sentor, Jüpiter ile Neptün arasında kararsız yörüngede bulunuyor ve Kuiper Kuşağı’ndan dev gezegenlerin çekimiyle iç Güneş Sistemi’ne itildiği düşünülüyor. Güneş’e yaklaşınca ısınan cismin çevresinde gaz ve tozdan oluşan coma oluştu; yapı 2019-2024’te belirgin biçimde parladı. Yörünge periyodu 22 yıl olan 450P, henüz Jüpiter Ailesi kuyruklu yıldızlarından sayılmıyor. 1992’de Satürn’e yaklaşık 4,6 milyon km yaklaşması yörüngesini kısalttı. Ağustos 2024’te perihelyondan geçen cisim gaz salmaya başladı. James Webb, etkinliğin karbondioksitten kaynaklandığını gösterdi. Kristalleşmiş su buzu parçacıkları, ilkel yapının değiştiğini ortaya koydu.
Neden önemli
Bu gözlemler, dış Güneş Sistemi’nde soğuk ve görece edilgen kalan buzlu cisimlerin, Güneş’e yaklaştıklarında nasıl etkinleştiğini anlamak açısından önem taşıyor. Karbondioksit kaynaklı gaz salımı ile kristalleşmiş su buzu parçacıkları, yalnızca yüzeydeki geçici bir parlaklığı değil, cismin ilkel yapısında ısınmayla birlikte gerçekleşen değişimleri gösteriyor. Satürn’le geçmişteki yakınlaşmanın yörüngeyi değiştirmiş olması, dev gezegenlerin bu tür cisimlerin rotası ve sınıflandırılması üzerindeki etkisini de ortaya koyuyor. Açık soru, benzer yörünge değişiklikleri yaşayan başka buzlu cisimlerin de aynı süreçten geçip geçmediği ve hangi koşullarda kuyruklu yıldız olarak kabul edileceği.