SpaceX CEO’su Elon Musk, şubatta Ay’da kendi kendine büyüyen bir şehri 10 yıldan kısa sürede kurmayı hedeflediklerini açıklamıştı. NASA da martta, büyük ölçüde SpaceX teknolojisine dayanan 20 milyar dolarlık üs planını duyurmuştu.
Martin Elvis ve Jonathan McDowell’ın Frontiers in Space Technologies’te 14 Eylül’de yayımlanan araştırması, kutuplardaki yaklaşık -165 derecelik, 4 milyar yıldır güneş görmeyen kraterlerdeki buzun yerleşimleri ne kadar destekleyebileceğini inceledi. NASA’ya göre buzun çoğu burada; bazı tahminler toplam suyu 1 milyar ton gösteriyor. Bu miktar, geri dönüşümsüz 1 milyon kişilik bir kente yalnızca iki yıl, suyun yüzde 98’i geri dönüştürülürse en az 100 yıl yetebilir. Ancak Elvis, güncel en iyi tahminlerin 1 milyar tondan yaklaşık 30 kat düşük olduğunu, bu durumda küçük bir şehrin 10 yıl kadar sonra susuz kalacağını belirtti. Bin kişilik köy veya 10 bin kişilik kasaba birkaç yüzyıl yaşayabilir. Daha etkili geri dönüşüm, yatay tarım, et tüketimini azaltma, asteroitlerden su sağlama seçenekler arasında. Güneş panelleriyle enerji ihtiyacının karşılanması daha kolay görülüyor.
Neden önemli
Bu hesaplama, Ay yerleşimlerinde enerji üretiminden çok su arzının nüfus ve süre üzerinde belirleyici bir sınır oluşturabileceğini gösteriyor. SpaceX’in şehir hedefi ile NASA’nın büyük ölçüde aynı teknolojiye dayanan üs planı açısından, yerleşimin ölçeği kutup buzuna ilişkin hangi tahminin doğru olduğuna doğrudan bağlı. En yüksek su tahmini büyük bir nüfusu ancak çok yüksek geri dönüşüm oranlarıyla uzun süre desteklerken, güncel düşük tahmin köy ve kasaba ölçeğini daha gerçekçi bir çerçeveye yerleştiriyor. Bu nedenle geri dönüşüm verimliliği, tarım biçimi ve et tüketimi, yaşam tarzı tercihlerinden öte su bütçesini belirleyen unsurlara dönüşüyor. Açık kalan temel soru, kutup kraterlerindeki toplam buz miktarının hangi tahmine yakın olduğu ve asteroitlerden su sağlama seçeneğine ihtiyaç duyulup duyulmayacağı.