Beyin Hücrelerinin Yeniden Kazanılmasında Yeni Bir Adım
Alzheimer hastalığının tedavisinde kullanılan mevcut yöntemler çoğunlukla hastalığın ilerlemesini yavaşlatmaya odaklanıyor. Yetişkin beyninde kaybedilen nöronların kendiliğinden yenilenememesi, beyin hasarının geri çevrilmesini en büyük tıbbi zorluklardan biri haline getiriyor. South Carolina Üniversitesi araştırmacılarının yürüttüğü yeni çalışmada ise polimer nanojel teknolojisiyle beyindeki destek hücreleri işlevsel nöronlara dönüştürüldü.
Cell Biomaterials dergisinde yayımlanan araştırmada, Nano-ERASER adlı nano parçacık temelli taşıma sistemi kullanıldı. Kan-beyin engelini geçebilen nanojel, nöronları destekleyen ve uygun koşullarda yeni nöronlara dönüşme potansiyeli bulunan astrosit hücrelerini hedefliyor. Hücre dönüşümünü baskıladığı bilinen PTBP1 proteinini hedefleyen ve parçalayan anti-kor yükleri sayesinde astrositlerin yeni ve sağlıklı nöronlara dönüşmesi sağlandı.
Laboratuvar Testleri ve Davranışsal İyileşme
Yöntemin etkisi ilk olarak hücresel kültürlerde ve 3D organoid sistemlerinde değerlendirildi.
Laboratuvarda oluşturulan minyatür beyin modelleriyle yapılan deneylerde de PTBP1 düzeylerinin azalmasının ardından astrositlerin aktif nöronlara dönüştüğü görüldü. Mikroelektrot dizilimi analizleri, oluşan bu nöronların mevcut sinir ağlarına tam olarak bağlandığını ve normal nöronlar gibi elektrik sinyalleri ilettiğini doğruladı.
Deneylerin sonraki aşamasında, Alzheimer modeli oluşturulan farelere iki doz enjeksiyon yapıldı. Uygulamanın ardından farelerin yuva kurma becerilerini yeniden kazandığı, su labirenti testlerinde ise karmaşık rotaları daha kısa sürede tamamladığı kaydedildi. İncelemelerde beyindeki nörolojik iltihaplanmanın azaldığı ve nöron yoğunluğunun belirgin biçimde yükseldiği belirlendi.
Klinik Öncesi Aşama ve Geleceğe Yönelik Planlar
Araştırmayı gerçekleştiren bilim insanları, elde edilen nöronların uzun süre canlılığını koruyabildiğini ve sinaptik yapıyı başarıyla yeniden oluşturduğunu belirtiyor. Bununla birlikte yöntemin insanlarda klinik kullanıma geçebilmesi için uzun vadeli etkilerinin araştırılması ve primat modellerinde doğrulanması gerekiyor. Araştırma ekibi, sonraki adım olarak primatlar üzerinde testlere başlamayı planlıyor.