Birleşmiş Milletler Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesi’nin 17. Taraflar Konferansı COP17, 17-28 Ağustos 2026’da Moğolistan’ın Ulan Batur kentinde “Toprağı iyileştir, umudu yeşert” temasıyla düzenlendi. Açılışta toz fırtınaları, göç baskısı, çölleşme ve kuraklık gibi sorunlar ele alınırken, çözüm için siyasi irade ve finansman eksikliğine dikkat çekildi. Aktivistler, toprağı değil insanlığın davranışlarını rehabilite etmek gerektiğini vurguladı.
Konuşması öne çıkan Kosta Rika eski devlet başkanı Carlos Alvarado Quesada, insanın toprağın parçası olduğunu belirterek mevcut ekonomik modelin başarısız kaldığını söyledi. Quesada, piyasalar ve uluslararası finans kuruluşlarının yeterince hızlı hareket etmediğini, politikacıların bütçe yaratıp sözlerini uygulaması ve krizlere yanıt verecek yeni kurumlar kurulması gerektiğini ifade etti. Ona göre insanlık toprağa hükmetmekten vazgeçip onunla barışmalı.
COP17’de 190’dan fazla ülkeden katılımcılar politika, finansman ve uygulama çözümleri geliştirdi. Çoban festivali, yerel moda gösterileri ve teknoloji çözümleri de programa eşlik etti. Moğolların zorlu koşullara rağmen kurduğu renkli yaşam, nezaket ve disiplinleriyle birlikte konferans izlenimlerinde öne çıktı.
Neden önemli
Konferansın merkezine alınan toz fırtınaları, göç baskısı, çölleşme ve kuraklık, toprak kaybının yalnızca çevresel değil, toplumsal sonuçları da olan bir mesele olarak ele alındığını gösteriyor. Tartışmaların siyasi irade ve finansman eksikliğinde düğümlenmesi, çözüm önerilerinin uygulamaya ve kaynak yaratmaya dönüşüp dönüşmeyeceği sorusunu öne çıkarıyor. Mevcut ekonomik model ve uluslararası finans kuruluşlarına yöneltilen eleştiriler, sorumluluğun yalnızca yerel topluluklara bırakılmadığına işaret ediyor. Ancak toplantıda geliştirildiği belirtilen politika ve finansman çözümlerinin nasıl uygulanacağı, hangi kurumların ne ölçüde sorumluluk üstleneceği ve sözlerin bütçelerle nasıl destekleneceği açık kalıyor.