Scientific Data’da yayımlanan araştırmaya göre Grönland ve Antarktika’da 1979’dan bu yana 12,5 trilyon ton buz eridi. ABD’yi yaklaşık 1,5 metre buzla kaplayabilecek kaybın 6’da 5’i, sıcak havadan değil buz tabakalarını alttan ve yanlardan aşındıran sıcak sulardan kaynaklandı. Yaklaşık 3 katrilyon galon (11,3 katrilyon litre) suya dönüşen buz, diğer iklim etkenleriyle birlikte küresel deniz seviyesini yaklaşık 1 inç (3,1 santimetre) yükseltti. Buz tabakaları 1970’ler, 80’ler ve 90’larda görece stabildi. Ines Otosaka, her 1 santimetrelik artışın yılda 2 ila 3 milyon kişiyi sel riskiyle karşılaştırdığını belirtti. Eric Rignot kıyıların kırılganlığının artacağını, Andrew Shephard ise 2010’larda hızlanan erimenin on yıllarca sürebileceğini söyledi. Bulgular 27 gözlem uydusu ve 45 bağımsız araştırmaya dayanıyor.
Neden önemli
Bulgular, kutup buzlarındaki kaybı yalnızca sıcak hava üzerinden değerlendirmenin eksik kaldığını; sıcak suların buz tabakalarını alttan ve yanlardan aşındırmasının başlıca etken olduğunu ortaya koyuyor. Bu ayrım, buz kaybını ve deniz seviyesi artışını izleyen çalışmalar açısından okyanus koşullarını merkezi bir değişken haline getiriyor. Deniz seviyesindeki her 1 santimetrelik yükselişin yılda 2 ila 3 milyon kişiyi sel riskiyle karşılaştırması, sonuçların özellikle kıyı bölgelerinde yaşayanlar için doğrudan bir kırılganlık ölçüsü sunduğunu gösteriyor. Bulguların 27 gözlem uydusu ile 45 bağımsız araştırmaya dayanması, uzun dönemli değişimin tek bir ölçüm dizisine bağlı olmadığını ortaya koyuyor. Açık kalan temel soru, 2010’larda hızlanan erimenin on yıllar boyunca hangi düzeyde süreceği.
Arka plan
Grönland, FikirPilot arşivinde yeni bir ad değil: son 90 günde bu adın geçtiği bir haber yayımladık; o yazı 26 Ağustos 2026 tarihli.