Dünyanın Sesleri: Her Seferinde Rastgele Bir Albüm, Sam Scorsby’nin her gün rastgele ses parçalarını bir araya getirerek oluşturduğu, türünün tek örneği Impermanence Series A albüm projesidir. Albümün yapısı tamamen rastlantısal.
Kaynaklar dört başlıkta sıralanıyor. Albüm, Kısa dalga ve FM yayınlarının yanı sıra Web akışlarından ses alıyor, Canlı mikrofonlar ile Internet Archive üzerinden gelen kayıtları da kullanıyor.
Bu, tam olarak müzik sayılmıyor. Ortaya çıkan sonuç, gezegen çapında bir radyonun kadranını rastgele çevirme fikrine dayanan bir deneyime benzetiliyor.
Scorsby, Python betiklerini de paylaştı. Her günkü albümü oluşturan Python betiklerini paylaşan Scorsby, projenin yapay zekâ araçlarının yardımıyla geliştirildiğini açıkça kabul ediyor ve bunun işin bir parçası olduğunu söylüyor. Kendini ortada konumlandırıyor. Scorsby, bu projede bilgisayarların ham veriyi işlemede iyi olduğunu açıkça söylüyor, ancak bağlam kurmanın insan dokunuşu gerektirdiğini özellikle vurguluyor. Favori parçalarını seçiyor. Proje tamamlandığında insan seçkisi bir “Best Of” derlemesi hazırlayacak.
Neden önemli
Proje, yapay zekânın sanatsal üretimdeki rolüne dair tartışmaya somut bir örnek sunuyor: araç kullanımını saklamak yerine yaratım sürecinin parçası sayan bu tavır, eser sahipliğinin nasıl tanımlanacağı sorusunu görünür kılıyor. Makinenin ham veriyi işlediği, insanın bağlam kurduğu iş bölümü, otomasyon ile yaratıcılık arasındaki sınırın nereden geçtiğine dair pratik bir yanıt niteliği taşıyor. Rastlantısal günlük albümlerin geçiciliğine karşılık kalıcı tek ürünün insan seçkisi bir derleme olması, algoritmik üretimin değerini son aşamada insan süzgecine bağlıyor. Betiklerin herkese açılması yöntemi tekrarlanabilir kılarken, yayın akışlarının ham malzeme sayılması gezegen çapındaki radyo evrenini tek bir günlük dinleme deneyimine sığdırıyor. Ortaya çıkan sonucun müzik sayılıp sayılmayacağı sorusu ise bilinçli biçimde açık bırakılıyor.